Copenhagen knielt voor het Congres (de positieve lezing)

Maandag 21 December 2009

Zo klonk ongeveer de raad

aan Barack-de-president:

maak van je hart een steen,

hoe moeilijk het ook is, zeg neen,

aan de verwachtingen van elkeen.

(meer)

Voeg de daad bij het woord, Piet

Maandag 21 December 2009

(verschenen in De Morgen op 10 december 2009) 

Boerenbondvoorzitter Piet Van Themsche erkent dat de Westerse vleesconsumptie niet veralgemeenbaar is. Dat heeft consequenties.

De tijden veranderen. Onlangs vroeg ik Piet Van Themsche, voorzitter van de Belgische boerenbond, tijdens een debat of hij dacht dat de Belgische vleesconsumptie – een robuuste 90 kg per jaar per hoofd – veralgemeenbaar was naar 7 miljard mensen, binnenkort zelfs 9 miljard. ‘Nee, dat is niet mogelijk,’ erkende Van Themsche. Dat was moedig van de voorzitter van de Boerenbond, en dus ook de vertegenwoordiger van de vele veetelers die ons land rijk is. Zoiets erkennen, wekt ongetwijfeld de ergernis van rabiate vleeseters. Maar Van Themsche is een rationeel wezen. Hij weet dat er gewoon niet genoeg land is op de planeet Aarde om voldoende veevoer te produceren om 7 miljard mensen 90 kg vlees per jaar te laten eten. Bovendien weten we dat de vleesproductie – via het kappen van wouden, en de productie van methaangas in de darmen van de herkauwers en lachgas op mesthopen – ook een bijzonder nefaste klimaatinvloed heeft. En dan hebben we het nog even niet over dat zielloze leven dat al die opgefokte dieren in onze stallen moeten lijden, nietwaar Gaia. Noch over het feit dat veel vlees eten niet per se zeer gezond is. (meer)

Berg op die neoliberale paardenbril

Maandag 21 December 2009

(verschenen in De Standaard op 25 september 2009)

Deze week vindt in New York een klimaattop plaats en komt in Pittsburgh de Groep van 20 leidende economieën bijeen. Slechts 500 km scheidt beide steden. Toch zijn ecologie en economie nog teveel aparte werelden. De crisis is een kans om een nieuwe synthese te zoeken.

De G20-leiders kunnen de indruk hebben dat de taak volbracht is: de economie herpakt  zich wat en een depressie lijkt voorkomen. Toch is de financiële crisis niet alleen een sociale ramp – de werkloosheid blijft op veel plekken groeien - hij schept ook een politiek-ideologisch vacuum.  Hij heeft aangetoond dat markten niet altijd juist zijn: ze kunnen maatschappelijke energie en geld massaal  de verkeerde richting uitsturen en zo een gigantische zeepbel scheppen. Nieuw is dat natuurlijk niet – we weten dat al lang – maar toch wist dit idealistische geloof in de perfecte markt zich de voorbije 25 jaar als dominant model op te werpen. Hoewel, eigenlijk werd dit denken enkel in de Westerse financiële wereld nog onverdund geserveerd. (meer)